Jacobine schrijft wekelijks een column in het Amstelveens Nieuwsblad, ze organiseert het Amstelveens Boekenfeest in ANNA en dt jaar kwam haar debuutroman Zondebok uit bij VBK Uitgeverij Mozaïek.
Momenteel werkt ze aan haar volgende roman. 

Ik leg mijn hand op de ruwe stenen en probeer te voelen wat er in de voorgaande jaren rondom deze plek is gebeurd. Met gesloten ogen zie ik de man met de paraplu bovenop de muur, we zagen hem in elk journaal. Ik voel de bevrijding, toen de muur viel op 9 november 1989....

‘Ik ga er even heen om de gekte van dichtbij te zien en om er een column over te schrijven.’ Ik zei het vanmorgen tegen een vriendin. Zo gezegd, zo gedaan. Op de fiets trap ik naar het Stadsplein in Amstelveen. Bij aankomst bevind ik mij in een zee van geparkeerde fiet...

Het is vrijdag. Het uur zit er op. Onze bootcampleider heeft ons weer alle hoeken van het Amsterdamse Bos laten zien; we hingen aan rekken, wisselden ‘jumping jacks’ met ‘squats’ af en sprongen als ijverige kikkers van trede naar trede tot we het topje van de heuvel ha...

Opeens staat het daar. Groots en meeslepend. Ik fiets wat langzamer om het te kunnen lezen. De tekst zegt: “Koosje was vertrokken zoo als zij gekomen was, zonder dat hij haar één zoet woordje had toegevoegd, tenzij dan “houje nog al evenveeltjes?”

Ik zie haar voor me, z...

Ik praat met vriendinnen, maar mijn aandacht gaat naar hen. Ze zitten naast elkaar op het terras van De Veranda met hun gezicht naar me toe. Hij richt zich volledig op haar. Hij praat tegen haar, legt een hand op haar knie, en zij laat het gelaten gebeuren. Haar ogen z...

Ik lig languit op mijn rug en kijk naar hem. Hij heeft me op mijn gemak gesteld, en toch lig ik niet fijn; zijn onderzoekende blik, een tv-scherm een meter bij me vandaan. Ik zal me moeten overgeven om me door hem te laten helpen. Iets wat ik altijd lastig vind.

Zonder...

Bij het hardlopen ontspringen ideeën in mijn hoofd als frisgroene blaadjes, nog licht van kleur en kreukelig. Onwennig hangen ze aan takjes. Dun en breekbaar. Het is een kwestie van wachten totdat ze zich zullen openvouwen en zich openbaren tot een goed uitgedacht plan...

‘Nooit! Nooit zal ik op zo’n elektrisch ding stappen!’ Bij het idee alleen al voel ik mijn spieren verschrompelen tot uitgedroogde lente-uien. ‘Ouderen die normaal niet meer op een fiets stappen, fietsen door de e-bike weer,’ zegt mijn vriend. Ik mompel iets onverstaan...

In een periode waarbij de zomerzon achter de herfstwolken is verdwenen en er een druilerig landschap voor in de plaats komt, is het soms niet makkelijk om vrolijk te blijven. Ook ik heb daar last van. De wereld is donkerder, het nieuws zwaarder, en alles komt versterkt...

Er wordt mij wel eens gevraagd wat ik heb gestudeerd. De vraag beschouw ik als een compliment. Ja, ik heb gestudeerd; als je mavo, havo, heao studeren wilt noemen. Nee; ik was nooit student op een universiteit in mijn jonge jaren. Ik heb slechts een boerenverstand. En...

Please reload

Jacobine rood 09_edited.jpg
Tags / onderwerpen
  • YouTube Social  Icon
  • Facebook Social Icon
  • LinkedIn Social Icon
  • Twitter Social Icon
  • Instagram - Black Circle