• Jacobine van den Hoek

Vlaggen

Er hangen vlaggen in onze straat. Sommige wapperen aarzelend, andere hangen vol overtuiging met de tas, als bekroning. De overwinning is behaald! Het is gelukt. En dat sommige leerlingen er iets minder voor hebben hoeven doen dan anderen, drukt de pret niet. Papier is papier. Behaald is behaald. En hoe? Dat interesseert later niemand meer.

Waar velen in het ‘normale leven’ een tussenjaar doen, zit dat er voor de meesten niet meer in. Vakanties naar Lorret de Mar, of een ander zonnig gebied; de jeugd heeft het moeten uitstellen of afstellen. De wereld staat nog steeds te veel op zijn kop. Toch worden er tassen gepakt. Biertjes gedronken. En in schuren dansjes gedaan. Het is feest! Want hoe heerlijk is het om in tijd van misère alles van je af te schudden. Doen alsof het leven normaal is. Dansen. Sjansen. Lekker schranzen.

We hebben lange tijd met de rug tegen de muur gestaan en schuiven langzaamaan naar voren. Bij elke rouwkaart grijpen we even terug. Angstig. Teruggeworpen in de tijd. Totdat de zon weer gaat schijnen en voorzichtige stapjes naar voren worden gezet. Beetje voor beetje. Meter voor meter; als een kitten, voor het eerst in de tuin. Buiten snuiven we nieuwe en oude vertrouwde geuren weer op. Ons gezicht heffen we naar de zon, begint weer te glimmen. Het is tijd! Het heeft al zo lang geduurd! Het is tijd om weer te leven.

Heen en weer geslingerd tussen reële en valse emoties laveren we ons een baan naar de toekomst. Soms slaan we waarschuwingen in de wind en proberen we, als Marc de Hond, positief te blijven; te doen wat we nog kunnen doen. En daar zoveel mogelijk van genieten. In het Broersepark wordt weer jeu de boules gespeeld! Op het Stadsplein winkelen mensen. Onze jongeren hebben diploma’s behaald. Het is hun gelukt. Het kon! In de Amstelveense straten symboliseren de vlaggen met tas het succes. De overwinning! We vieren wat er te vieren valt en genieten van het leven.


Jacobine van den Hoek


***

Jacobine schreef de debuutroman, Zondebok. Een verhaal over liefde, moed en macht in aanloop naar de 80-jarige oorlog. Het boek is (online) te bestellen bij elke lokale boekhandel. Ook als luisterboek en e-book.


Fragment:


Als demonen schieten de vlammen boven de menigte uit. Met een strak gezicht baant moeder zich een weg naar voren. Ze houdt Fyes hand zo stevig vast dat het pijn doet. Mensen om hen heen strekken reikhalzend hun nek. Moeder krijgt een duw, haar hand verliest grip en ze verdwijnt in de mensenmassa. Fye roept, maar haar stem gaat verloren in het opgewonden gejoel. Tussen vreemde armen en rompen zoekt ze naar moeders vertrouwde hand. Tevergeefs. Ze kijkt omhoog, zoekt haar gezicht. Nergens.

Niet in paniek raken. Ze is vast niet ver.





  • LinkedIn
  • Facebook
  • Twitter
  • YouTube
  • Instagram

 ©Copyright Jacobine van den Hoek 2020

Website redesign Astrid Works