Waarom is dit boek júíst nu belangrijk
Beste lezer,
Tot mijn oprechte verbazing volgde ik de afgelopen tijd de discussie rondom het optreden van Donny Roelvink. Hij zei dat hij zich geen echte man zou voelen als zijn vriendin met een mannelijke personal trainer zou sporten. Die uitspraak maakte veel los. Terecht vind ik. Het sterkt mij in mijn gevoel dat een boek als De liefdes van Marie Curie belangrijk is. Juist nu. Nog steeds worden vrouwen anders behandeld dan mannen en ze worden beoordeeld op andere maatstaven, vooral wanneer ze ambitieus, succesvol of onafhankelijk zijn. Marie Curie was ambitieus. Onafhankelijk. In haar geboorteland, het Russische Rijk, het onderdrukte Polen, mocht ze als vrouw niet studeren. En ook later in de wetenschappelijke wereld werd ze zelden serieus genomen, laat staan dat men haar werk steunden, leerde ik tijdens het schrijfproces.
In het begin van het schrijfproces heb ik mij ondergedompeld in de research voor het boek over Marie Curie. Eerlijk: ik viel van de ene in de andere verbazing. Toch is het schrijven van deze roman niet gemakkelijk geweest. Ik schrijf namelijk het liefst toegankelijke leesbare boeken. Maar Madame Curie heeft gedurende haar leven voornamelijk hard gewerkt. Daar is niets spannends aan. Ik moest dus iets vinden wat de lezer nieuwsgierig zou maken zodat ze doorlezen. Een belangrijk thema kon het overlijden van haar man, Pierre Curie, zijn. Daar koos ik echter niet voor. Hoewel het noodlottige ongeval natuurlijk wel een plek kreeg in het boek. Het werd de liefde. Tijdens een bezoek aan Rijksmuseum Boerhaave in Leiden vertelde de conservator over een affaire met Paul Langevin. De liefde voor een getrouwde man leidde tot een hetze; vrijwel niemand schreef meer over haar Nobelprijs. Nee, ze werd de grond in geschreven door de Franse pers en ver daarbuiten.
Marie moest voor zichzelf opkomen, ze wilde de wetenschap blijven dienen en tegelijk voor haar twee dochters zorgen. Haar doorzettingskracht, haar ambitie, moed en lef inspireerden mij gedurende drie jaar om een historische fictieroman over haar te schrijven en om keer op keer opnieuw te beginnen wanneer mijn redacteur mij erop wees dat het verhaal nog te weinig een roman was. De liefdes van Marie Curie gaat niet alleen over een beroemde wetenschapper, maar over een vrouw die op haar manier liefhad, moest opkomen voor haar vrijheid, haar werk en haar dochters. Nu het af is, hoop ik dat haar leven nieuwe lezers zal inspireren om tegenslagen goed te verwerken, om voor zichzelf op te komen als dat nodig is, om hard te werken aan een betere wereld en altijd nieuwsgierig en moedig te blijven.
Ik ben heel benieuwd wat jou in haar verhaal het meest raakt: haar liefde, haar verlies, haar wetenschappelijke hartstocht of haar vasthoudendheid en moed. Wil je jouw gedachten delen in een recensie of op sociale media? Dat zou ik enorm waarderen. Tag daarbij gerust mij en HarperCollins Holland, zodat ik je bericht kan zien en delen op Facebook, Instagram, TikTok of LinkedIn. Want dankzij enthousiaste reacties van lezers vindt dit verhaal nieuwe lezers en blijft het gedachtegoed van Marie Curie bestaan.
Liefs, Jacobine
Volg mij op Instagram
Opmerkingen